‘İçimizdeki beyinsizlerin işledikleri yüzünden,bizi helâk eder misin, Allah’ım? ‘ (A’râf 155) Yâ Râb, bu uğursuz gecenin yok mu sabâhı? Nûr istiyoruz… Sen bize yangın veriyorsun! Esmezse eğer bir ezelî nefha, yakında Toprak kesilip, kum kesilip Âlem-i İslâm; Bîzâr edecek, korkuyorum, Cedd-i Hüseyn’i Bin üç yüz otuz beş senedir, arz-ı Hicaz’ın Emvâcı hurûş-âver olurken melekûta Sönsün de, İlâhi, şu yanan meş’al-i vahdet Üç yüz bu kadar milyonu canlandıran îman Enfâs-ı habisiyle beş on rûh-u leimin İslâm ayak altında sürünsün mü nihâyet? Mazlûmu nedir ezmede, ezdirmede mânâ? Câni geziyor dipdiri… Can vermede mâsûm Lâ yüs’ele binlerce sual olsa da kurbân; Eyvâh! Beş on kâfirin îmanına kandık; Mâdâm ki, ey adl-i İlâhi yakacaktın… Küfrün o sefil elleri âyâtını sildi: Kalmışsa eğer bir iki mâbed, o da mürted: Dul kaldı kadınlar, babasız kaldı çocuklar, En kanlı şenâatle kovulmuş vatanından İslâm’ı elinden tutacak, kaldıracak yok… Yetmez mi musâb olduğumuz bunca devâhi? 4 Cemaziyelevvel 1331 – 28 Mart 1329 (1913) |
Mehmet Akif Ersoy |